Kościół św.Jakuba

Kościół w Małujowicach został wzniesiony w XIII wieku w stylu romańskim, jednak w kolejnych stuleciach był przebudowywany, zyskując elementy gotyckie i barokowe. Największy rozkwit świątyni przypadł na XIV–XVI wiek, kiedy to wnętrze ozdobiono unikatowymi polichromiami.

Przez wieki kościół służył lokalnej społeczności, a jego malowidła pozostawały ukryte pod warstwą tynku. Dopiero w XIX wieku odkryto je na nowo, a w XX wieku poddano kompleksowej konserwacji. Dziś stanowią one jeden z najlepiej zachowanych zespołów malarstwa ściennego w Europie Środkowej.

Unikatowe polichromie

Największym skarbem kościoła są gotyckie i renesansowe malowidła, które pokrywają niemal całe wnętrze. Powstały one w kilku fazach:

• XIV-wieczne sceny biblijne – przedstawiają m.in. Sąd Ostateczny, Ukrzyżowanie oraz wizerunki świętych.
• XVI-wieczne malowidła renesansowe – ukazujące m.in. sceny z życia św. Jakuba i wizerunki proroków.

Szczególnie imponująca jest scena Sądu Ostatecznego na ścianie tęczowej, która w sugestywny sposób przedstawia podział na zbawionych i potępionych.

Architektura i wyposażenie

Choć kościół z zewnątrz wygląda skromnie, jego barokowa wieża i gotyckie detale przyciągają uwagę. Wewnątrz, oprócz malowideł, warto zwrócić uwagę na:

• barokowy ołtarz główny z XVIII wieku,
• renesansową chrzcielnicę,
• gotyckie sakramentarium.

Znaczenie i ochrona

Kościół w Małujowicach jest obiektem o znaczeniu międzynarodowym – wpisano go na listę Pomników Historii, a także uznano za część Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego. Dzięki staraniom konserwatorów i lokalnych władz, świątynia przetrwała w doskonałym stanie i jest dostępna dla zwiedzających.